Ruch lewostronny dlaczego. Anglia przyjęła zasadę ruchu lewostronnego na mocy Highway Act z 1773 roku. …. Ruch lewostronny był wygodniejszy dla woźnicy, gdyż siedząc po prawej stronie powozu, miał większą kontrolę nad sytuacją na drodze. Pojawienie się pojazdów parowych w 1835 roku wymagało nowych uregulowań prawnych. Do dzisiaj ruch lewostronny obowiązuje w wybranych państwach europejskich, takich jak: Malta, Cypr, Irlandia czy Anglia właśnie. Cechował go między innymi odmienny niż w katolicyzmie etos pracy, inny stosunek do zarobku pieniężnego, potępianie marnotrawstwa, np. wystawnego życia. Dlatego właśnie w Anglii rozpoczęła się rewolucja przemysłowa, nazywana również przewrotem przemysłowym, polegająca na przejściu od produkcji rękodzielniczej do maszynowej. Było to dobre kilkanaście lat temu. Był to bodajże pierwszy kraj, w którym zetknąłem się z ruchem lewostronnym. Było to dziwne doświadczenie. Parę razy samochody jadące jakby na odwrót, prawie rozjechały mnie jak żabę. Od tamtej pory byłem w innych krajach, w których obowiązuje ruch lewostronny. RUCH LEWOSTRONNY PO ANGIELSKU: najświeższe informacje, zdjęcia, video o RUCH LEWOSTRONNY PO ANGIELSKU; Irlandia Vay Tiền Nhanh Chỉ Cần Cmnd Nợ Xấu. Właśnie minął miesiąc od naszego wyjazdu z UK. Z tej okazji postanowiłam trochę powspominać i napisałam tekst o tym, czym Anglia mnie zaskoczyła. Przed Wami… 10 rzeczy, które mogą zaskoczyć w Anglii. 1. Lewostronny ruch. Zapewne nie jest to dla nikogo nowość, iż w UK ruch drogowy odbywa się po lewej stronie. Jednak jedna rzecz to wiedzieć, a całkiem inna to próbować przejść przez ulicę będąc pierwszy raz na Wyspie. Na szczęście w Londynie, gdzie zaczynałam moją przygodę jako emigrantka, na większości ruchliwych ulic są wymalowane napisy podpowiadające, w którą stronę trzeba spojrzeć, by sprawdzić, czy nie nadjeżdża samochód. Po kilku tygodniach przyzwyczaiłam się do lewostronnego ruchu. Nawet ogarnęłam jeżdżenie na rowerze, czego niestety nie mogę powiedzieć o samochodzie. Jednakże to w samochodzie przekonałam się jak silnie działają nasze nawyki. Będąc z powrotem w Polsce i prowadząc auto, zdarzyło mi się pojechać pod prąd, czyli według angielskich zasad. Na szczęście nikt nie ucierpiał, nawet moja duma, bo nikogo nie było w pobliżu. 2. Pieniądze. Monety w Anglii mają przedziwne kształty oraz rozmiary. I może nie byłoby to aż tak zaskakujące, gdyby nie fakt, iż rozmiar nie zawsze odpowiada wartości nominału. Moneta dwufuntowa jest największa, kolejną po niej wielkościowo jest moneta pięćdziesięciopensowa, a nie jeden funt, jak nakazywałaby logika. Najmniejsza jest pięciopensówka, mimo iż nominalnie od niej mniejsza jest jedno- i dwupensówka. Nigdy nie zapomnę, jak próbując w sklepie zapłacić za zakupy, spędzałam kilka dobrych minut przy kasie, próbując odliczyć należną wartość. Na szczęście teraz w każdym sklepie można używać kart contactless, co na pewno znacznie ułatwia życie nowym przybyszom. Ciekawostka. Po zebraniu prawie wszystkich monet (oprócz jednofuntówki) i ułożeniu ich w odpowiedniej kombinacji ich rewersy wspólnie utworzą herb Wielkiej Brytanii. Kilka słów o banknotach. Od dwóch lat Anglicy wymieniają stare papierowe banknoty, na nowe- stworzone ze specjalnego polimeru, które są o wiele bardziej wytrzymałe i nie można ich podrzeć. Przez to, jak argumentują zwolennicy nowych pieniędzy, są bardziej przyjazne środowisku. Niestety nie do końca jest to zgodne z prawdą, ponieważ podczas wytwarzania polimeru w niewielkich ilościach używany jest tłuszcz zwierzęcy. Ten fakt był przyczyną licznych protestów mieszkańców wysp. Bank Anglii wydał w tej sprawie kilka oświadczeń oraz przeprowadził ankiety i badania nad możliwością zmiany składu. Niestety użycie zamiennika nie było możliwe, to znaczy opłacalne. Za dwa lata zostanie wprowadzony banknot o wartości dwudziestu funtów, już dziś używane są polimerowe pięcio– i dziesięciofuntówki. I ostatnia ciekawostka, po angielsku funt wymawia się jako “Pound”. Jednakże Anglicy używają zamiennie słowa “Quid”. Nie do końca wiadomo dlaczego, według tradycji wzięło się to z łacińskiego powiedzenia Quid Pro Quo, co oznacza Coś za Coś. 3. Krany. W typowej angielskiej łazience lub kuchni do umywalki przytwierdzone mogą być dwa krany. Każdy z kranów ma swój kurek- z jednego leci woda ciepła, pardon właściwie jest ona gorąca, a z drugiego leci woda zimna. Zazwyczaj w umywalce znajdziemy korek umożliwiający zmieszanie i uzyskanie letniej wody. Rozwiązanie absurdalne, które wciąż używane jest w licznych budynkach. Dlaczego tak jest- do końca nie wie nikt. Prawdopodobnie chodzi o to, że w 18 wieku, kiedy powstawały wiktoriańskie domy była do nich doprowadzana tylko zimna woda, a później w osobnych rurach doprowadzono gorącą. Czy jest to prawdą-nie wiadomo. Pewne jest jedno – Anglicy jak na tradycjonalistów przystało, wciąż używają podwójnych kurków, mimo iż można by je spokojnie zastąpić tymi “nowoczesnymi”. 4. Bezpieczeństwo. Wszystko w Anglii ma swoje przepisy bezpieczeństwa. Wydawałoby się to rozsądnym i właściwym wyczajem. Jednak w niektórych wypadkach ocieramy się o skrajność. Na przykład w łazienkach nie znajdziemy żadnych elektrycznych gniazdek! Nie ma mowy o suszeniu włosów czy podłączeniu ładowarki do elektrycznej szczoteczki do zębów. Trzeba się posiłkować przedłużaczem, albo stworzyć sobie toaletkę w pokoju. 5. Anglicy nie odczuwają zimna. Jak w sobotę wieczorem odróżnić dziewczyny, które mieszkają na stałe w Anglii od tych, które są przyjezdne? Te pierwsze będą miały na sobie tylko kuse sukienki, nawet w temperaturze bliskiej zera. Żadnych kurtek, żakietów, czy innych okryć. Podobnie jest z facetami. Noszą oni same t-shirty lub nawet krótkie spodenki nie ważne, że zimno i wieje. Nawet małe dzieciaki często, kiedy my- Polacy mamy na sobie grube kurtki, one hasają po polu w cienkich bluzeczkach i spodenkach. Zawsze spoglądałam na nich wielkimi ze zdziwienia oczyma- jednak oni, najwidoczniej są po prostu przyzwyczajeni do chłodu. 6. Anglicy za sobą nie sprzątają. Chodzi w szczególności o przestrzenie publiczne i o te “biedniejsze“ miejsca. Anglicy już tak mają, że zazwyczaj pozostawiają swoje śmieci w autobusach, w metrze, nawet na ulicy. Jeśli akurat znajdziemy się w jakiejś restauracji typu fast food, małe szanse, że znajdziemy pusty i czysty stolik, chyba że akurat przeszła obsługa. W sklepowej przymierzalni, jeśli nikogo z pracowników nie było na wejściu gwarantowane, że zastaniemy niechciane ubrania w kabinie. Nawet na festiwalach muzycznych Anglicy pozostawiają za sobą namioty, ponieważ są zbyt skacowani i zmęczeni, żeby je składać. Faktem jest, że w Anglii zawsze jest ktoś, komu się płaci za sprzątanie i mieszkańcy po prostu są do tego przyzwyczajeni. W Londynie natomiast w wielu miejscach po prostu nie ma koszy na śmieci ze względów bezpieczeństwa. 7. Niepoprawna wymowa nazw miejsc. Niepoprawna oczywiście dla nas- zagranicznych i uczących się angielskiego gramatycznie. Otóż chodzi o niektóre nazwy miejsc lub miejscowości. Np. Leicester Square lub Yorkshire. Dla nas logicznym wydawałoby się wymówienie ich w następujący sposób: Lejczester Sqer lub Jorkszajer. Jednakże w rzeczywistości nazwy te wymawia się w następujący sposób: Lester Sqer i Jorkszer. Zapewne wzięło się to stąd, że mieszkańcy często wymawiając te nazwy, ułatwiali sobie skracając i spłycające ich wymowę. 8. Obsługa klienta jest zawsze po stronie… klienta. Nawet jeśli klient nie ma racji. Przez kilka lat pracowałam w sklepach z ubraniami. Codziennością była dla mnie praca na kasie. Przez te kilka lat nauczyłam się, że w Anglii prawo zawsze chroni klientów i dla wszystkich firm to zadowolenie klienta jest priorytetem. Istnieje zapis o 28-dniowym okresie, kiedy to klient musi mieć możliwość zwrotu nieużywanego towaru za okazaniem dowodu zapłaty. Czas ten wydłuża się w przypadku towaru uszkodzonego. W praktyce wygląda to tak, że ludzie przynoszą nawet używane ubrania, z metkami lub bez i domagają się zwrotów, które często z nieuwagi lub dla świętego spokoju są uznawane. Jeśli nie- wtedy zdarza się, że towar zostaje specjalnie uszkodzony i oddany jako wadliwy. W przypadku zwrotów nie ma praktyki odsyłania towaru do sprawdzenia, czy to jest na pewno wada fabryczna, wyjątkiem są jedynie drogie marki. Jednak w zwykłych sieciówkach, w razie wątpliwości sprzedawca wzywa menadżera, który jeśli nie ma większych przeciwwskazań, uzna zwrot, nawet jeśli klient nie posiada paragonu. 9. Dziękuję. Anglicy często zamiast powiedzieć “Thank you” używają zwrotu “Thanks”. Ten zwrot znają zapewne wszyscy, bo przeniknął do polskiego żargonu. Innym odpowiednikiem podziękowania jest słowo nam znane jako na zdrowie, czyli “Cheers”. Jednak istnieje jeszcze jedno krótkie słówko, które używane jest zamiast “Thank you”, a dla nas, Polaków brzmi bardzo znajomo. Jest to jedno z moich ulubionych angielskich słów – “Ta”. 10. Bary i kluby zamykane są wcześnie. Oczywiście nie jest to regułą. Wszystko zależy od przyznanej licencji, która dotyczy godzin sprzedaży alkoholu. Większość pubów sprzedaje alkohol do północy lub do pierwszej w nocy. Ostatnie minuty na złożenie zamówienia zwiastuje dźwięk dzwonka. Jeśli chodzi o kluby zazwyczaj są one zamykane o trzeciej w nocy i nie ma zmiłuj. Tutaj jednak nie ma ostrzeżenia. Punkt 3 światła są włączane, muzyka przestaje grać i ochrona wyprasza uczestników. Jeśli ma się ochotę na całonocne balety dobrze jest wcześniej zaplanować miejsca do których można się udać. W innym wypadku trzeba zdać się na pomoc miejscowych imprezowiczów, którzy podpowiedzą, gdzie można kontynuować zabawę. Obecnie w 1/3 krajów świata (w tym w Indiach i Japonii) obowiązuje ruch lewostronny, a tym samym kierownica umieszczana jest po prawej stronie samochodu. Ale dlaczego reszta świata jeździ inaczej? I jakie są konsekwencje tego zamieszania dla producentów aut?Anglicy uważają, że nie ma innej możliwości jeżdżenia samochodem – kierownica musi być po prawej stronie. Ale reszta świata sądzi, że lepiej, żeby była po lewej. A jak konieczność „przeniesienia” kierownicy na drugą stronę wpływa na projektowanie i produkcję samochodów?Na czym dokładnie polega różnica?Po pierwsze, wiele czynników trzeba uwzględnić jeszcze na etapie projektowania nowego samochodu. Poza oczywistymi różnicami, jak inna deska rozdzielcza czy kolumna kierownicy, należy też wziąć pod uwagę rozkład poszczególnych podzespołów w komorze przekładnią kierowniczą zmiany obejmują serwo hamulcowe, pedały sprzęgła, hamulca i przyspieszenia (nawet pomimo tego, że w obu przypadkach mają ten sam rozkład – gaz po prawej, hamulec po środku a sprzęgło po lewej). Inne są wiązki elektryczne oraz przewody ciśnieniowe i hydrauliczne, których lokalizacja jest powiązana z pozycją kierownicy i pedałów. To z kolei wpływa na różnicę w kształcie niektórych elementów drugiej strony zmiana lokalizacji kierownicy niewiele zmienia, jeżeli chodzi o sam proces produkcyjny. Przykładowo, Skody z kierownicą po lewej i po prawej stronie powstają na tej samej linii produkcyjnej. Linie montażowe są tak skonstruowane, że możliwy dostęp do auta jest możliwy z każdej strony. Niektóre urządzenia obsługują jednak wyłącznie egzemplarze z kierownicą po prawej biegów oraz dźwignie wycieraczek i kierunkowskazówBez względu na typ ruchu, do którego przystosowano samochód, zmiana biegów zawsze jest taka sama, czyli jedynka w górę i w lewo. Niektóre auta różnią się jednak umiejscowieniem dźwigni przy kierownicy: w pojazdach przeznaczonych do ruchu lewostronnego kierunkowskazy mogą być obsługiwane dźwignią po prawej, a wycieraczki – po lewej stronie kierownicy (czyli odwrotnie niż „u nas”).Wnętrze Skody Superb z kierownicą po prawej stronie. Rozkład pedałów pozostaje taki sam, podobnie jak dźwigni przy drugiej generacji Superba (2008-2015) Skoda stworzyła ciekawe rozwiązanie, pozwalające dostosować strumień światła reflektorów ksenonowych ASF do ruchu lewo- i prawostronnego. Wystarczy zmienić jedną opcję w komputerze pokładowym i światła przełączają się na dany typ ruchu. Do tej pory kierowcy z kontynentalnej części Europy wjeżdżający do Wielkiej Brytanii radzili sobie z tym, naklejając na światła specjalne naklejki, ograniczające oślepianie kierowców pojazdów nadjeżdżających z kierunku jazdy wymaga też dostosowania oświetlenia – tak, by nie oślepiać jadących z przeciwkaObecnie z tego rozwiązania korzystają wszystkie modele Skody wyposażone w światła biksenonowe i LED-owe. Kierowcy mogą więc bez problemów przystosować swoje samochody do jazdy po przeciwnej stronie odkrycia z przeszłościJak pokazuje historia, utrzymywanie porządku w ruchu drogowym było istotne już 2000 lat temu. Do niedawna naukowcy toczyli spory, czy Rzymianie – konstruktorzy pierwszych kamiennych dróg – jeździli i chodzili po prawej, czy po lewej stronie. Rozbudowa sieć drogowa w rzymskim imperium sugeruje, że wyznaczenie jasnych zasad poruszania się miało duże znaczenie nawet przed pojawieniem się pierwszych znaków i świateł drogowych. O tym, kto ma rację, zadecydowało odkrycie kolein na jednej z rzymskich dróg prowadzących do kamieniołomu. Okazuje się, że Rzymianie poruszali się po lewej stronie szosy – koleiny prowadzące z kamieniołomu były dużo głębsze niż te, które prowadziły do niego. Świadczy to, po której stronie poruszały się wyładowane kamieniami wozy. A to przełomowe odkrycie nastąpiło oczywiście w Anglii, w średniowieczu ludzie nadal chodzili i jeździli po lewej stronie drogi. Ci, którzy wtedy podróżowali – najczęściej bogaci i możnowładcy, nosili miecz po lewej stronie. Jeżeli więc mijaliby się swoją lewą stroną (czy to idąc, czy jadąc na koniu), istniałoby ryzyko odniesienia ran. Z tego samego powodu schody prowadzące na średniowieczne wieże skręcają się w prawo – by obrońcy mogli łatwiej odpierać szarże atakujących, trzymających miecze w prawej lewej do prawejJazda po prawej stronie stała się popularna w XVIII wieku – głównie w Ameryce, Francji i Rosji. Kraje te rozwinęły się na tyle, że pojawiły się karoce ciągnięte przez cztery konie. Woźnica siedział za końmi po lewej stronie i używał bicza trzymanego w prawej. To spowodowało, że wygodniej i bezpieczniej było, by wozy mijały się po swojej lewej stronie i tym samym jeździły po prawej. Już podczas wojen napoleońskich świat podzielił się na dwa obozy. Ci, którzy zostali podbici przez wojska Napoleona, zaczynali jeździć po prawej stronie, a reszta trzymała się to, że w większości krajów jeździmy po prawej stronie, najsilniej wpłynął rozwój automobilizmu w USA. Na początku XX wieku, gdy motoryzacja była jeszcze w powijakach, większość samochodów produkowano z kierownicą po lewej stronie. Pozwalało to kierowcom lepiej widzieć się podczas wyprzedzania, a pasażerom bezpiecznie wysiadać z pojazdu prosto na chodnik. W międzyczasie większość krajów kontynentalnej Europy zdecydowało się na wprowadzenie ruchu Superb 4000 z 1940 roku miała kierownicę po prawej z ostatnich takich państw w Europie była Szwecja, która na zmianę zdecydowała się dopiero w 1967 roku, gdy ruch uliczny był już dosyć intensywny. Mimo to Szwedzi poradzili sobie z tym bardzo sprawnie, właściwie podczas jednej nocy. Jednego wieczoru wszyscy parkowali swoje samochody po lewej stronie, a już o poranku, zgodnie z nowym kodeksem drogowym, musieli zacząć parkować po prawej. Wbrew pozorom cała operacja była jednak poprzedzona kilkuletnimi wiesz, że…Wielka Brytania nie jest jedynym państwem w Europie, w którym jeździ się po lewej stronie. Tak samo wygląda ruch w Irlandii, Malcie i Cyprze (ale nie w brytyjskim Gibraltarze). Poza Europą, ruch lewostronny obowiązuje w Indiach, Japonii, Tajlandii, Australii i Nowej niektórych krajach spotkacie samochody, które mają kierownice po drugiej stronie. W Japonii bogacze często kupują europejskie samochody klasy premium. Najwięcej szyku takie modele zadają, jeżeli kierownica jest w nich po prawej stronie. Z drugiej strony, stare japońskie auta są masowo sprzedawane do krajów byłego ZSRR, w których obowiązuje ruch prawostronny. Jeżeli pojawicie się kiedyś we Władywostoku, nie bądźcie zdziwieni, jeżeli kierowca będzie siedział na fotelu pasażera…Starsze SUV-y i ich drzwi bagażnika Niektóre starsze SUV-y stworzone na rynki z ruchem lewostronnym (głównie japońskie), mają drzwi bagażnika otwierane na prawą stronę – czyli odwrotnie, niż wskazywałaby na to logika ruchu prawostronnego. Ostatnio, gdy stałem w korku dłużej niż zazwyczaj, przyszedł mi do głowy pomysł na dzisiejszy wpis. Zacząłem się zastanawiać, dlaczego w niektórych krajach jest ruch prawostronny, a w innych lewostronny? Która opcja jest lepsza, bezpieczniejsza? Indonezja, Tajlandia, Japonia, Rpa, Hongkong, Indie, Nowa Zelandia, Australia, Malta, Cypr, Irlandia, Wielka Brytania i kilkadziesiąt innych państw lub obszarów, gdzie ruch na drodze jest lewostronny. Wielu z nas ciągle filozofuje dlaczego kierowcy na wyspach jeżdżą po tej drugiej, dziwnej stronie drogi. Tymczasem po przeczytaniu wielu artykułów na ten temat i poznaniem bliżej cioci Wikipedii rozwikłałem tajemniczą zagadkę. Okazuje się, że nie tak dawno temu ruch lewostronny był dominujący na naszej kuli ziemskiej. Co ciekawe nawet w Polsce. Zdziwiłem się również, gdy przeczytałem, że 35% ludzików na tym świecie żyje ze świadomością, że wsiadając rano do swego autka muszą się trzymać lewej krawędzi jezdni. Troszkę historii, ale już bez dawno, dawno temu, tylko jakieś 300 lat temu w Europie zaczęło się wiele zmieniać na drogach i ruch lewostronny przeszedł na prawą stronę. Dlaczego? Legendy tak głoszą, więc podejrzewam, że trochę w tym prawdy musi być. Mianowicie większość rycerzy jak i wszystkich ludzi była i jest prawo ręczna. Nosili też swoje szable przyczepione do zbroi z lewej strony by im łatwiej było w razie draki wyciągnąć szablę prawą ręką, gdy ktoś nadciągał z prawej strony. Krótko stwierdzając, wszyscy chodzili lewą stroną by móc szybko odeprzeć atak, ale też bali się, cały czas czuli lęk przed osobą nadciągającą z naprzeciwka. Zaczęło się to ponoć zmieniać we Francji, gdzie za czasów Napoleona wszystko powoli przechodziło na prawą stronę. Była to oznaka poniekąd kultury i pokazania, że nie ma się złych zamiarów ,,zobacz, idę prawą stroną, mam trudniej wyciągnąć szablę, nie bój się mnie”. W naszym kraju również był kiedyś ruch lewostronny i po lewej stronie drogi musiały toczyć się pojazdy aż do końca zaborów. Krakowskie tramwaje śmigały po lewej aż do 1925 roku, więc nie jest to jakieś zbytnio stare info. Który ruch jest bezpieczniejszy? Lewo czy prawostronny? Odpowiedź na to pytanie jest również wyjaśnieniem dlaczego w Wielkiej Brytanii nadal jest ruch lewostronny. Mianowicie inżynier drogowy Leeming wywnioskował z badań, które przeprowadził, że w krajach, gdzie trzeba poruszać się po lewej stronie jezdni wypadków drogowych jest mniej. Dlaczego? Może dlatego, że przeważnie u człowieka dominuje oko prawe, więc w ruchu lewostronnym lepiej obserwuje drogę. Ludzie są praworęczni, więc jeżeli kierownica jest po prawej, a my mamy auto w manualu, to ręka mniej sprawna, czyli lewa, odpowiada za łatwą zmianę biegów, a prawa sprawniejsza, jest cały czas na kierownicy gotowa zadziałać w razie niebezpieczeństwa. Wszystko jest oczywiście jedną wielką teorią, w której być może coś jest prawdy. Wszystko fajnie, ale może to jakość dróg ma jakieś znaczenie? Może to wszystko przez kulturę danego narodu? Nam Polakom się wiecznie spieszy podczas, gdy na wyspach zatrzymują się na herbatkę jak tylko zobaczą parking - no bo czy to ważne, że za godzinę czy za godzinę i pięć minut – ważne by dojechać. To coś wyżej to takie tam skrzyżowanie w Hanoi - lepiej się nie zastanawiać, kto ma pierwszeństwo. Ruch prawostronny jak widać też jest w miarę bezpieczny ;) Skrzyżowanie w Indiach - jest bezpiecznie bo ruch lewostronny ;) Pod tym linkiem mapka, gdzie czerwonym kolorem obszarem zostały zaznaczone miejsca, gdzie ruch jest prawostronny i niebieskim, gdzie trzeba śmigać autem po lewej stronie jezdni. Strefa Kulturalnej Jazdy Czy jesteście pewni powszechnego twierdzenia, że to Brytyjczycy odseparowali się od reszty Europy ustanawiając w swoim kraju ruch lewostronny? A co powiecie na to, że może to jednak reszta Europy odwróciła się od zasady ruchu lewostronnego? Twierdzenie takie, choć brzmi przekornie, jest jak najbardziej prawdziwe. To nie Brytyjczycy jeżdżą na przekór wszystkim - to Europa jeździ pod prąd! Świat zaczął od lewaNajstarsze dowody świadczące o przestrzeganiu ruchu drogowego lewostronnego w Wielkiej Brytanii zostały odkryte w okolicy natrafili na starożytny trakt, który był używany przez żołnierzy rzymskich w czasach ich panowania w przybywali na Wyspy z lekkimi, pustymi wozami, natomiast opuszali je z ciężkim, kamiennym załadunkiem. Wgłębienia pozostawione na szlaku po obciążonych pojazdach sugerują, że poruszali się oni po lewej stronie drogi. Starożytni rzymscy żołnierze, oraz późniejsi średniowieczni rycerze i kupcy, aby bezpiecznie przeprawiać się przez tereny podbite, trzymali się lewej strony ludzi jest praworęcznych, przez co słabszą lewą stronę ciała, oraz najistotniejsze do życia serce, rozsądniej jest zabezpieczyć od strony zewnętrznej przed ewentualnym atakiem. Jeźdźca powożąc zaprzęg, trzymał lejce w lewej dłoni, natomiast prawą zwinniejszą rękę zawsze trzymał przy broni w gotowości przed niespodziewanym spotkaniem z wrogiem. Zasadę tę stosowali także średniowieczni architekci. Większość zamkowych wież ma prawoskrętny spiralny układ schodów. W razie niechcianych "gości" schodzący z góry rycerz miał prawą przestrzeń wolną do manewrowania mieczem, natomiast napastnik, wchodząc po schodach musiał radzić sobie lewą - mniej sprawną ręką. Japonia - sprzeczki o pierwszeństwo Nie tylko Europejczycy dostrzegali korzyści płynące z poruszania się po lewej stronie. Wyjątkowo wąskie alejki w siedemnastowiecznej Japonii przysparzały mieszkańcom nie lada mieli zwyczaj nosić swoje katany i inne miecze, przepasane szeroko wzdłuż lewej strony ciała. Przechadzającym się wąskimi ścieżkami japońskim żołnierzom, ludzie zwykli schodzić z drogi, jednak problem pojawiał się, gdy z naprzeciwka zmierzał inny samuraj. Godność rycerza Kraju Kwitnącej Wiśni nie pozwalała ustępować nikomu innemu drogi przez co, nie mogąc swobodnie się minąć, uparcie napierali na siebie pewni swojej dumy. Nierzadko, aby ustalić prawo pierwszeństwa sięgali po miecz. Spór został zażegnany przez niepisemną ugodę, mówiącą, aby każdy przemieszczał się jak najbliżej lewej strony ścieżki. Od tej pory samurajskie miecze nie spacerowały już środkiem drogi, a wymijanie się przestało stanowić wpisała się na stałe w życie Japończyków, ruch lewostronny króluje po dziś dzień. Wielka Brytania - pierwszy w historii kodeks drogowyXVIII wiek przyniósł Wielkiej Brytanii wiele zmian, miasta rosły w siłę, kolonializm rozprzestrzeniał się na coraz to więcej nowych ziem, przez co ilość podróżujących ludzi rosła. Pierwsze oznaki niebezpiecznych zachowań drogowych zauważono na London Bridge, gdzie chaotyczny ruch powozów konnych i pałętających się pieszych powodował wiele wypadków. Trzeba było ustalić jakieś reguły, normy - zasady ruchu drogowego. Pierwszy zapisek zasad poruszania się po londyńskim moście datuje się na rok 1756 i mówi tylko tyle, aby stosować się do ruchu lewostronnego. Jednak to na rok 1773 przypada pierwszy w historii prawny dokument stanowiący zasady ruchu drogowego Highway Act. Regulamin obowiązywał nie tylko w samej Wielkiej Brytanii, ale i we wszystkich krajach kolonialnych za które Brytyjczycy byli odpowiedzialni m. in. Australia, Kanada, USA, Indie i wiele ziem kontynentu azjatyckiego i afrykańskiego. W niektórych tych państwach zasady ruchu lewostronnego obowiązują do dnia dzisiejszego. Religia też przestrzega zasad ruchu Pierwsze, choć niepaństwowe, spisane prawo o przestrzeganiu ruchu drogowego datuje się na 1300 rok. W jubileuszową rocznicę papieża Bonifacego VIII, Rzym spodziewał się tłumu pielgrzymów. Aby zapobiec zamieszek związanych z napieraniem na siebie wiernych, rozporządzono, aby wszyscy podążali na spotkanie z najświętszym lewą stroną drogi, a wracając również trzymali się zasady lewostronnego ruchu. Bonaparte - rewolucja nie tylko francuskaW 1789 roku wybuchła Francuska Rewolucja. Po obaleniu niesprawiedliwych rządów, przewodniczący nią Napoleon Bonaparte głosił równość i wolność dla wszystkich obywateli Francji. Bogata arystokracja znalazła się pod ostrzałem zbuntowanych chłopów i mieszczan, którzy z wielką satysfakcją poprowadziliby ją na plac gilotyn. Do tej pory możni mający przywilej podróżowania w swoich powozach, poruszali po lewej stronie jezdni. Chłopi natomiast, gdy widzieli nadciągający pojazd musieli zbaczać jak najbardziej na prawo, aby ustąpić "lepszym" pierwszeństwa. Teraz, aby uniknąć linczu, arystokraci zaczęli przebierać się w łachmany i starali wtopić w tłum biednych. Chłopi, oswojeni już z prawostronnym ruchem nie zmienili swych przyzwyczajeń - przeciwnie, to arystokracja dołączyła do nich. Napoleon Bonaparte, co ciekawe - leworęczny, zauważył intratny związek między ruchem prawostronnym, a podbojem Europy. Być może wziął przykład ze swego narodu, a być może z Danii, która również w tym czasie miała zwyczaj poruszać się pod prąd. Napoleon był przekonany, że wprowadzenie ruchu prawostronnego w szeregi wojsk francuskich, byłoby doskonałą taktyką dezorientującą przeciwnika. Dodatkowo można by śmiało podbić nie tylko kraje europejskie, ale i brytyjskie kolonie. W 1794 we Francji weszła ustawa nakazująca poruszanie się ruchem prawostronnym. Napoleon rozprzestrzenił zasadę prawostronnego ruchu drogowego na większą część Europy. Przyjęły ją zarówno państwa podbite jak i sojusznicy Francji Kraje Beneluksu, Szwajcaria, część Włoch i Hiszpanii. Dołączyły do nich także Prusy - Niemcy i Rosja, a wraz z nimi podzielona Polska (część Polski należąca do Austrii pozostała lewostronna i dopiero gdy uzyskała niepodległość w 1918 w całym kraju ustanowiono ruch prawostronny). Hitler - rozprzestrzenia ruch prawostronnyII Wojna Światowa ujednoliciła resztę Europy. Hitler najeżdżając na niepodległe po rozpadzie Austro-Węgier - wciąż lewostronne kraje - bał się chaosu jaki mógłby wyniknąć w przypadku ewentualnego powstania. Gdyby nowe kraje podbite zdecydowały się odeprzeć rządy Hitlera i do szturmowania wojsk kierowałby się lewą stroną drogi, zdezorientowana armia mogłaby ponieść klęskę. Naziści nie mogli na to pozwolić, doskonale wiedzieli jak Napoleon podbił Europę, natychmiastowo narzucili wszystkim nowym poddanym państwom zasadę ruchu prawostronnego. I tak: Austria, Węgry, Czechosłowacja i kraje Bałkańskie poddały się nowym regulacjom. Reszta świata schodzi na prawoNie tylko wielkie podboje i rewolucje były odpowiedzialne za zmianę dotychczasowych zasad ruchu drogowego. Stany Zjednoczone - w 1792 w Pensylwanii i kilka lat później w Nowym Jorku ustanowiono zmianę zasad na ruch prawostronny. Powodem tej decyzji był rozwój - jak na te czasy "infrastruktury drogowej", a dokładniej mówiąc poszerzenie dróg z powodu wprowadzenia długich konnych zaprzęgów. Nowoczesne wozy handlowe składały się z wysokiego, okrytego taboru i kilku par koni. Woźnica zasiadał ostatniego, znajdującego się z lewej strony konia i aby panować nad całym tym pociągiem, musiał ustawiać się z prawej stronu traktu. Wozów przybywało z czasem coraz to więcej, potrzebne więc były nowe regulacje. Kanada - mimo że była kolonią brytyjską to połowę jej obywateli stanowili Francuzi. Ustanowiono ruch prawostronny w roku 1947, również ze względu na ułatwienie komunikacji na szlaku handlowym z USA. Pakistan - w 1960 zastanawiano się nad odejściem od ruchu lewostronnego, jednak przeszkodą okazały się... wielbłądy. Arabowie, podążający nieraz kilka dni w karawanie, nocą zasypiali na ich grzbietach. Zwierzęta, znając drogę na pamięć podążały bez przeszkód do celu, nowa strona jazdy zmusiłaby ich do nauki nieznanej im dotąd trasy. W obawie przed odzwyczajeniem wielbłądów od dotychczasowych nawyków, Pakistan zrezygnował z tak śmiałego pomysłu. Szwecja - najpóźniej, bo w 1967 roku, ruch prawostronny przyjął ostatni z krajów Europy, mimo sprzeciwu 82% obywateli, którzy w referendum z 1955 roku byli zdecydowanie na Nie. Dziś ruch lewostronny obowiązuje w Europie w krajach takich jak: Wielka Brytania z Irlandią Północną, Malta i Cypr. Na świecie są to : Indie, Pakistan, Indonezja, Australia, Japonia, Kraje Afryki Południowej, oraz kilkadziesiąt innych - kraje o ruchu prawostronnymNiebieski- kraje o ruchu lewostronnymCzy ruch lewostronny jest bezpieczniejszy od prawostronnego i czy to istotne, którą stronę jazdy preferują dane kraje w dzisiejszych czasach? Teorii jest wiele, jedna z nich głosi o wynikach badań, które potwierdzają, że w krajach o ruchu lewostronnym jest mniej wypadków. Powodem miałaby być fizjonomia człowieka. W przypadku zagrożenia, większość ludzi odruchowo skręca w lewo. Tak też dzieje się w samochodach, gdy kierowca nagle znajdzie się w niebezpieczeństwie np. ma dojść do zderzenia czołowego i trzeba w ułamku sekundy wybrać w którą stronę skręcić. Na drogach o ruchu lewostronnym jest większa szansa na przeżycie kierowcy, który skręcając podświadomie w lewo, znajdzie się raczej w rowie, niż na przeciwnym pasie ruchu - w krajach o ruchu prawostronnym jest przeciwnie, częściej dochodzi do katastrofy poprzez zderzenie z innym pojazdem z przeciwnego pasa ruchu. W pojazdach w których kierowca znajduje się po prawej stronie, jego prawa ręka podtrzymuje kierownicę, natomiast lewa skrzynię biegów. Większość ludzi jest praworęcznych, przez co gdy dochodzi do zmiany biegów, ich sprawniejsza i silniejsza ręka kontroluje kierownicę o wiele pewniej niż lewa, co jest istotne w przypadku ewentualnego i nagłego manewru. Są to oczywiście tylko teorie, a samymi teoriami nie unikniemy wypadków i nie ważnie jaką stroną jezdni jeździ się w danym kraju, ważne, aby kierowcy zawsze zachowywali rozsądek i przestrzegali przepisów ruchu drogowego. W oparciu o: Dlaczego jest ruch prawostronny Ruch lewostronny zalety Ruch lewostronny dlaczego Ruch lewostronny w anglii od kiedy Anglia przyjęła zasadę ruchu lewostronnego na mocy Highway Act z 1773 roku. Dokument zawierał zapis zarządzający poruszanie się koni po lewej stronie jezdni. … Ruch lewostronny był wygodniejszy dla woźnicy, gdyż siedząc po prawej stronie powozu, miał większą kontrolę nad sytuacją na drodze. Wyświetl całą odpowiedź na pytanie „Dlaczego w anglii jest ruch lewostronny”… Dlaczego jest ruch prawostronny Według innych przekazów, po zburzeniu Bastylii w 1789 roku prześladowani arystokraci we Francji nie chcąc rzucać się zbytnio w oczy, zaczęli poruszać się razem z chłopstwem po stronie prawej. Taki zwyczaj przejmując władzę, miał zastać Napoleon. Ruch lewostronny zalety Ruch lewostronny często jest określany jako bardziej bezpieczny, gdyż pozwala na lepszą widoczność nadjeżdżających pojazdów. Rozwiązanie to może okazać się też bardziej instynktowne w sytuacji kryzysowej. Większość osób, chcąc uniknąć stłuczki odruchowo skręca w lewo, zjeżdżając na przeciwległy pas ruchu. Anglia przyjęła zasadę ruchu lewostronnego na mocy Highway Act z 1773 roku. … Ruch lewostronny był wygodniejszy dla woźnicy, gdyż siedząc po prawej stronie powozu, miał większą kontrolę nad sytuacją na drodze. Pojawienie się pojazdów parowych w 1835 roku wymagało nowych uregulowań prawnych. Ruch lewostronny w anglii od kiedy Anglia przyjęła zasadę ruchu lewostronnego na mocy Highway Act z 1773 roku. Dokument zawierał zapis zarządzający poruszanie się koni po lewej stronie jezdni. Zwierzęta były ówcześnie głównym środkiem transportu, więc przepis w znaczący sposób ukształtował ruch drogowy.

dlaczego ruch lewostronny w anglii